Może rozpocznę… Ks. Paweł był dla mnie wzorem pod wieloma względami. Ale napiszę tu o jednej rzeczy, która charakteryzowała ks. Pawła: szczerość.

Nie pamiętam kiedy to było (ale na pewno jeszcze w XX w.) i nie wiem dlaczego się znalazłam w koście w Biezdrowie. Pewnie było to za czasów „Wronieckich Spraw” – protoplasty mojego Wroniecki Bazar. Byłam na mszy św. w Biezdrowie właśnie, ks. Paweł tam wówczas pełnił posługę. I w czasie kazania powiedział zdanie, które pamiętam do dziś, niby zwykłe, ale dla mnie piorunujące! Powiedział „Jestem niepijącym alkoholikiem. I będę nim do końca mojego życia”. To było tak ludzkie, ale jednocześnie tak dla mnie szokujące, że spojrzałam na Niego od razu jak na bohatera! Przypominam, był to poprzedni wiek, księży traktowano wówczas zupełnie inaczej, niż dziś. O wielu trudnych sprawach mówiono tylko szeptem, bo nie wypadało mówić o nich głośno. I sądzę, że ta Jego szczerość URATOWAŁA wiele pojedynczych ludzi, a także całych rodzin. Posługa AA – prowadzona przez ks. Pawła miała swój sens – On wiedział o czym mówi, znał problem, był szczery w tym co robił. Znam wielu, których uratował. Oni są wśród nas. I mają odwagę też mówić głośno: „Jestem niepijącym alkoholikiem. I będę nim do końca życia”. Dziękuję, księże Pawle za tą zwykłą ludzką twarz.

Będzie mi Ciebie bardzo brakowało…